Tussen het oude en het nieuwe land.  Het ‘Schermer Eylandt’ nu bekend als de Eilandspolder lag aan de rand van het Beemstermeer.Een veenlandschap met eilandjes en grillige waterloopjes.
Na de inpoldering en de inrichting van het nieuwe land ontstond hier een heel ander landschap waarvan de ruimtelijke en regelmatige indeling en ordening van kavels, wegen en sloten is tot op heden bewaard gebleven. Daarom plaatste de UNESCO Droogmakerij de Beemster in 1999 op de Werelderfgoedlijst. De aanplant van bomen is sinds de drooglegging een punt van aandacht geweest. Op oude kaarten en in bomenboekjes staat beschreven welke soorten bomen en hoeveel er aan welke zijde van de weg moesten worden geplant. De groepjes bomen werden later dichter op elkaar geplant zo en ontstond het idee van lommerrijke lanen. De bomenrijen vloeien samen tot een lijn op de horizon, het verdwijnend eindpunt. Dit kun je hier mooi zien.