In de Werelderfgoedzaal van het Bezoekerscentrum Beemster vind je informatie over UNESCO Werelderfgoed Droogmakerij de Beemster en over het Werelderfgoed de Hollandse Waterlinies.  Hier kunnen we terecht spreken over werelderfgoed in het kwadraat.

Het woeste Beemstermeer is tussen 1608 en 1612 drooggelegd. Het geld voor deze enorme onderneming is gefinancierd door rijke kooplieden en hoge ambtenaren. Je kunt het nu vergelijken met de investering van durfkapitaal. Bovendien was het economisch klimaat gunstig. De bevolking in Amsterdam groeide heel snel. Het was onrustig in Europa: o.a. oorlogen en godsdiensttwisten waren de oorzaak dat veel mensen naar het ‘vrije’ Amsterdam zijn gevlucht. De voedselvoorziening kwam onder druk te staan en als gevolg daarvan was de vraag naar landbouwgrond groot. Met deze gedachte begonnen de investeerders met de drooglegging van het grootste meer in Holland.

Wie waren belangrijke mensen bij de drooglegging: Dirck van Oss, misschien wel de rijkste koopman, opziener Jan Adriaansz. Leeghwater zoon van een molenbouwer uit De Rijp. De landmeters die het hele meer hebben opgemeten met behulp van meetkettingen en de cirkel van Dou. Vergeet ook niet al die mensen die met een schep de hele Beemster ringvaart hebben uitgegraven en de ringdijk hebben opgeworpen van ruim 42 km. En de molenaars op de molens. Leeghwater had enkele verbeteringen bedacht zoals een draaiende kap die altijd naar de wind kon worden gezet. De constructie van de molen leek op een bouwpakket zodat ze hem makkelijk konden verplaatsten als hij ergens anders nodig was. In 1608 begon men met 21 molens aan het project en in 1636 zorgden 50 molens voor het waterpeil in de polder. De poldermolens, een boeiend verhaal.

Er is veel te vertellen over De Beemster, dus kom naar de Werelderfgoedzaal waar je veel informatie vind. Gastheren en -vrouwen vertellen je graag over de historie van Droogmakerij de Beemster en wat je hier nog meer kunt doen en beleven.